T E X T 



“De kunst is volgens ons teruggekeerd tot op het Nulpunt. 
Wij beginnen van voren af aan.”


Armando


Toen ik de term "oneindig" tegenkwam, ervoer ik dat als verruimend. 
Er zijn dingen die het menselijke bevattingsvermogen te boven gaan.
Op het begrip "nul" is dat ook van toepassing. 

"Alles" en "niets" komen op ons over als twee uitersten van een spectrum.
Toch delen ze eigenschappen en zijn ze onderdeel van dezelfde ruimte.
Een goed onderscheid tussen de twee is moeilijk te maken.
In een hypothetische wereld werken de begrippen.
Ze lijken zich echter niet te vertalen naar ons dagelijkse leven.
Dit hoewel de termen van doen hebben met de Grote Vragen.
 
Een leeg vel papier schijnt slechts leeg. 
Als je langer kijkt, zie je dat de leegte informatie bevat.
Sterker nog, hoe langer je kijkt hoe meer je ziet. 
Waar houdt deze stroom van gegevens op, als die al ophoudt?

Bij mijn werk is hetzelfde principe te zien.
Het bestaat uit patronen die in theorie oneindig doorlopen.
Er is een schijnbare leegte en stilstand.
De visuele informatie is subtiel en lijkt te verschijnen en te verdwijnen. 
Materiaal en techniek geven het werk een organische "imperfecte" uitstraling.
Nuances zorgen voor een sensitieve en persoonlijke signatuur.

Eind 2015 nam ik Nul als uitgangspunt voor mijn kunst. 
Ik zag dat nul en oneindig met elkaar verbonden zijn.
Ze zijn ook onderwerp in mijn recente werk : LUMINA, als licht en duisternis.
Door kleurgebruik en het werken in verschillende media evolueert mijn werk.
Van nul naar oneindig!


E N G L I S H  > > >


 
 
 
 
E-mailen
Bellen
Map
Info
Instagram